للّه بلاء فلان فلقد قوّم الأود ، و داوى العمد ، و أقام السّنّة ، و خلّف الفتنة ! ذهب نقيّ الثّوب ، قليل العيب . أصاب خيرها ، و سبق شرّها . أدّى إلى اللّه طاعته ، و اتّقاه بحقّه . رحل و تركهم في طرق متشعّبة ، لا يهتدي بها الضّالّ ، و لا يستيقن المهتدي . ترجمه خداوند پاداش خير در برابر آزمايشهاى فلان‌كس دهد ، كه كژيها را راست كرد و بيماريها را درمان نمود ، سنّت پيامبر را برپا داشت و فتنه‌ها را پشت‌سر گذاشت ، با جامه‌اى پاك و عيبى اندك از اين جهان رخت بربست ، خير و نيكى آن را درك كرد و از شر و بدى آن رهايى يافت . وظيفهء خود را در برابر اطاعت خداوند انجام داد و حق تقواى الهى را بجا آورد . از جهان رفت و مردم را در برابر راههاى گوناگون واگذاشت كه نه گمراهان در آن هدايت مىيابند و نه جويندگان هدايت ، راه خويش را با اطمينان پيدا مىكنند . شرح و تفسير آن يار پاك ( مالك اشتر ) همان‌گونه كه گفته شد ، شارحان نهج البلاغه از شيعه و اهل سنّت در تفسير اين خطبه و شخصى كه محور اين سخن بوده است اختلاف كرده‌اند . غالب مفسّران اهل سنّت ( به جز صبحى صالح ) آن را اشاره به خليفهء اوّل يا دوم دانسته‌اند در حالى كه اين مدح بليغ با مذمّت شديدى كه امام عليه السّلام در خطب مختلف نهج البلاغه مخصوصا خطبهء شقشقيه و كلامى كه به هنگام دفن حضرت